Lies My EX Told Me

This is a shout out to my ex. Joke lang. HAHA. I am not sure if this will get to him, but if in case it does, just know that I’m not writing this to make him look bad or for people to hate him. This is about me knowing all these times that he was lying but kept telling myself that he wouldn’t do such things. (But I was effin’ wrong)

  1. “Hindi na kita mahal” – I felt my heart break into pieces when I heard this. This can probably be true, but a part of me was hoping it was all a lie. How can someone you’ve spent so many years with just tell you they no longer love you? Like you weren’t a big part of their life. Like it was that easy to just walk right in and out of your life.
  2. “I did not cheat on you” – When you caught someone talking to their ex, admitting they miss them, telling they still see them differently and not just a friend or barkada, isn’t that cheating? When they’re deleting the conversation so you wouldn’t find out what other things they talked about, isn’t that cheating? A few years back, I’ve caught him multiple times talking to exes and to different girls but all I get was “I was just being friendly”. There’s a fucking thin line between being friendly and flirty.
  3. “Walang third party” – So ayun na nga, still in connection with #3, I hated it back then that he was still in touch with an ex, because I already knew he has tendencies of getting back with an ex. He kept telling me that we’re breaking up because he no longer loves me and there’s no third party. HAHAHA. Sobrang funny nito, Bes! Alam mo yung kahit mag-hihiwalay na kayo, imbis maiyak ka e matatawa ka. Sobrang bullshit kasi.
Please follow and like us:
Continue Reading

Kamusta ka na?

Akala ko noon pinakamahirap sagutin yung tanong na “Bakit?”
Wala nga daw sagot sa tanong kung bakit ka mahalaga ‘di ba?
Pero hindi pala, mas mahirap pala sagutin yung “Kamusta ka na?”
Paano mo naman kasi sasagutin kung hindi mo alam sa sarili mo kung kamusta ka?

“Kamusta ka na?” kasabay ng mga salitang ito yung pagtulo ng luha ko.
Kanan, kaliwa, parang nag-uunahan ang mga luha sa pagbagsak sa mga mata ko.
Literal kong nararamdaman na kumikirot yung puso ko.
Na parang ang sarap hilingin na sa pagtibok, ito’y biglang huminto.

“Kamusta ka na? Okay ka lang ba?”, ano nga bang tamang isagot dun?
Minsan kong sinabing “Hindi pa din ako okay, masakit padin”, basta ganun.
Pero imbis pag-intindi, parang pang-aasar pa yung narinig ko.
“Anu ba yan, hanggang ngayon? Move on na, parang ang bitter mo.”

Ang akala ata ng karamihan, porket nakahanap siya agad ng kapalit ko, ganun din dapat yung gawin ko.
Bakit daw kasi binigay ko yung lahat sa iisang tao at hindi ako nagtira sa sarili ko.
Kapag ba nagmahal ka, lilimitahan mo yung sarili mo dahil iisipin mong maghihiwalay din naman kasi kayo?
Sino bang mag-aakala na sa paglipas ng ilang taon, hindi pala sapat lahat ng binigay mo para manatiling kayo.

“Kamusta ka? Anong pinagkakaabalahan mo?”
“Ako? Eto, nood ng tv series, nag-gigitara tapos umiiyak kapag bored ako.”
Ewan ko ba kung anong meron at may mga bagay na kaya ko padin gawing biro.
Pero seryoso, may mga oras na umiiyak lang talaga ako.

“Anak, kamusta ka na? How was your day”, gabi-gabing tanong ni Papa pagka-uwi ko.
“Okay lang, madaming ginawa” o kaya “Okay lang.” ganun lang yung usual na sagot ko.
Pero naalala ko yung panahong sobrang bigat ng pakiramdam ko, kaya umiyak nalang ako.
Siguro sapat na yung mga luha para masagot yung tanong kung kamusta ako.

Gumising, umiyak, magtrabaho, umiyak, matulog, umiyak, ganyan yung naging buhay ko.
Ngumiti kahit napipilitan, umastang normal ang lahat, sa bawat araw ganun ung ginawa ko.
Dumating sa puntong nagmakaawa ako sa Diyos na sana tumigil na yung sakit na nararamdaman ko.
Alam ko medyo matagal ang inabot, hindi ko naman kasi minamadali yung proseso.
Sinabi ko naman sa sarili ko, kahit gaano pa kasakit ito, lahat kakayanin ko.
Pagdadaanan ko lang at hindi tatambayan yung problemang dinulot mo.

Kaya ngayon kamustahin mo ako.
Kapag sinabi kong okay na ako, maniwala ka kasi yun yung totoo.
Dahil hindi ko magagawang isulat ito kung hanggang ngayon, wasak parin ako.

Please follow and like us:
Continue Reading

Alaala ng Kahapon

10/10/10 – 10/02/16

Gusto ko ulit sumulat tulad ng mga ginagawa ko bago pa kita makilala
Itinigil ko kasi ‘yon mula noong maging tayong dalawa.
Wala namang pumigil, walang nag-bawal, nag-kusa lang talaga akong huminto.
At dahil wala na tayong dalawa, babalikan ko na yung unang nakahiligan ko.

Pero ano nga bang magandang isulat ko?
Ikwento ko ba kung paano tayo nagsimula o yung panahong umayaw ka na?
Alam ko na, isusulat ko na lang yung mga magagandang bagay tungkol sa ating dalawa.
Mga masasayang alaala na binuo natin ng magkasama.

Isa…Dalawa…Tatlo…nag-bilang hanggang anim na taon.
Anim na taon na pag-sasama, kalahating dekada, matagal-tagal din siya.
Madami-daming alaalang pwedeng iyakan o pwedeng tawanan.
Habang nagsusulat ako, nasisiguro kong may kirot na mararamdaman ‘tong puso ko.
Pero paalala lang sa sarili ko, “Hoy, kwentuhan lang, walang iyakan ha?”

Sa dami ng masasaya hindi ko alam kung saan magsisimula.
Siguro dito na lang sa unang beses kong naramdamang gusto kita.
Uwian na nang biglang umulan, naglalakad pa-MRT at nakasabay ka.
Buti na lang may payong akong dala, kaya sabi mo, “Pasabay naman ha”.
Bumagal lahat sa paligid, bumilis tibok ng dibdib, biglang nakaramdam ng kilig.
Napaisip tuloy ako bigla, “patay, lagot na, eto na kaya ang simula?”

Hanggang sa nadagdagan pa ang mga araw na madalas kasama kita.
Noon ko naranasan yung pakiramdam kung paano maging masaya.
Na hindi man buo ang pamilya ko
Naramdaman ko kung paano maging buo dahil sa’yo.

Tanda ko pa yung mga panahong sa Mall of Asia tayo tatambay.
Magpapahangin sa Seaside sabay ihahatid mo ako sa bahay.
Naalala ko tuloy yung unang pagpaplano kung saan tayo pupunta.
Sabi mo noon, “Tara sa Boracay, kaso, papayagan ka kaya?”
Eto yung unang out-of-town trip natin kasama mga kaibigan mo.
Unang sakay mo sa eroplano kaya kitang-kita yung kaba mo.

Pagkatapos nun, nasundan pa ng iba pang mga plano.
Bolinao, Puerto Galera, at Tagaytay sa mga nakaraang kaarawan ko.
Nag-surfing ka sa Baler habang ako nanonood sa bawat pag-tumba mo.
Nakarating sa Bataan, Batangas, Cavite, Laguna hanggang Pampanga.
Na-stranded sa Bohol, nag-habal sa Puerto Princesa,
Nag-skywalk sa Cebu kahit parehong kabado at nangangatog mga tuhod.
Sinabayan ako sa pagtalon nung Canyoneering dahil takot ako malunod.
At inenjoy ang ganda ng bawat isla sa El Nido.

Kung anu-ano lang naman talaga yung trip natin gawin.
Magpaikot-ikot sa mall, pupunta sa Kapitolyo para maghanap ng makakain.
Dadayo sa Greenhills para sa transformers at gundam pero puro lang hanggang tingin.
Pinanood ang concert ng Maroon 5 at The Script, ni Jason Mraz, pati yung kila Johnoy, Ebe at Bullet.
Meron pa ngang isa kaso yun yung bigla kang nagkasaket.

Matutulog hanggang hapon, tapos gising magdamag.
Parang nagpapalakihan lang tayo ng eyebags.
Manonood ng movies at makikipaglaro sa mga pamangkin mo.
Nakipaginuman sa mga kaibigan mo kaya lang nalasing ako.
Magpapagalingan sa mga pickup lines at knock-knock jokes, walang gustong magpatalo.

Kakain ng lugaw, tokwa’t baboy pati proben.
Ipapatikim mga prutas na never ko pang nakain.
Magpapakamot ng likod at ulo para lang antukin.
Kapag mamimili ka ng mga damit, mas matagal ka pa magsukat kesa sakin.
Ilan lang yan sa mga simpleng bagay na nagpasaya sakin
At sana, sa’yo din.

At ngayong wala na tayong dalawa, lahat ng masasayang alaala masakit pala tuwing maaalala.
Na yung paghawak mo sa kamay ko, paghawi sa mga buhok ko, pagyakap kapag ginaw na ginaw ako,
Na ang lahat ng yon kahit kailan hindi na muling mauulit pa.
Na yung mga bagay na ginagawa nating dalawa, gagawin mo na habang iba ang kasama.
Pero ano pa nga bang magagawa ko diba? Mas pinili mong iwan ako at balikan siya.
Kaya kahit masakit, hinayaan kita. “Maging masaya” yun kamo yung gusto mo.
Na pagkatapos ng ilang taon, akala ko ako padin yung nagpapasaya sa’yo,
Na minsang sinabi mong “Natagpuan mo na ang tunay mong ligaya,
lumabas ka ng kwarto’t naron ako”

Pero hanggang dito na lang ata talaga ang kwento nating dalawa, kaya naisipan kong isulat na lang ito.
Na sana sa bawat mga bagay at mga lugar na ito, maalala mo pa rin ako.

Isinulat ko ito dahil alam ko kahit paano naging masaya ka kasama ako.
Na may naidulot akong maganda sa buhay mo.
Isinulat ko ito dahil kahit na nasaktan mo ako,
minsang naging masaya din naman ako.
Isinulat ko ito dahil kahit may galit ngayon sa puso ko,
nagpapasalamat pa rin ako sa mga panahong naging masaya tayo pareho.

at isinulat ko ito dahil ito yung mga alaala ng kahapon na unti-unti ko ng itatago.

Please follow and like us:
Continue Reading